zaterdag 30 juni 2012

P.rednison enzo

Gister op controle geweest in het ziekenhuis.
Wat kan zo'n longfunctie apparaat ineens je humeur verpesten bah bah.
Na een kuur van 2 weken verwacht je stiekem toch wel verbetering. Als dat dan niet zo is valt dat toch ontzettend tegen. De dokter vond het wel mee vallen, maar die paar procent is voor jezelf dan behoorlijk frustrerend.
Omdat ik klachten had van mijn rechter long, die deed een beetje pijn, toch maar een longfoto gemaakt. Op de longfoto was ook te zien dat de kuur niet echt verbetering heeft gegeven.
Ook de weegschaal gaf weer een kilo minder aan. Daar was de dokter dan weer niet zo heel blij mee.
Ik zelf eigenlijk ook niet. Is al weinig kont te bekennen en zo nog minder.
Dus nu was de vraag: wat doen we nu ?

Er zit al weken een droog hoestje. Ook mijn IgE (allergie waardes in je bloed, als ik het goed zeg) was weer heel langzaam aan het stijgen. Ik heb al langer het vermoeden dat de ABPA ( schimmelallergie)  weer opspeelt en omdat we nu eigenlijk niet goed kunnen vinden waar ik zo'n last van heb gaan we toch maar kijken of dat de oorzaak is.
Dit betekent aan de prednison. We beginnen met 30 mg. Hopelijk doet het zijn werk en kan het weer snel naar beneden.

Ik baal er wel ontzettend van dat ik aan de P.rednison moet. Hallo hoge bloedsuikers, botontkalking en dikke kop ( en zo kan ik nog wel ff doorgaan. Rommel)  Al hoop ik wel dat het werkt. Dan weet ik eindelijk waar de klachten vandaan komen.

Nu ga ik maar eens genieten van een heerlijk dagje CFBeachDance.
Op naar Bloemendaal

vrijdag 15 juni 2012

Embolisatie

Mennnn , wat was ik gespannen. pfff... Ik vond het dood eng.
Achteraf viel het allemaal reuze mee. Vooral de verdoving was niet zo fijn.
Van de voerdraad inbrengen heb ik eigenlijk niks gemerkt. Ik verbaasde mezelf er over hoe rustig ik eigenlijk op die tafel lag. Ik dacht ik laat het maar over me heen komen. Meer kan ik toch niet doen, Ze legde alles heel rustig uit en als ik vragen had mocht ik ze ook gerust stellen. Blij dat het hele aardige mensen waren. Ik begin anders alleen al te stressen omdat ze gewoon niet naar je luisteren.
Dat viel dus allemaal heel erg mee. Ze hebben 3 bloedvaatjes dicht gemaakt.
Ik ben wel blij dat ik me verder niet zo benauwd voel. Ik kan me voorstellen , dat als je benauwd bent het alles behalve prettig is om zo plat op je rug stil te moeten blijven liggen en al dat gefriemel aan je lijf.

Nu nog een nachtje hier logeren. Als de apotheek opschiet mag ik morgen naar huis. thuis nog 2 weken verder kuren.

donderdag 14 juni 2012

Bloed ,(angst) zweet , en tranen.

Nee ik heb het niet over het voetbal. Heb er dan wel geen verstand van maar ze deden het maar slecht. Nee , ik heb het over het bloed wat ik laatst ophoesten. Dat gebeurde wel vaker de laatste tijd. Na de 5e keer deze maand ( 1 grote en wat kleintjes) dacht ik, ik ga toch maar bellen. 'nou kom maar langs'. Dus een week voor dat ik op controle mocht toch maar gegaan. Longfunctie blazen. Ja en die was het beste van dit jaar.   Hoe kan dat nou. Waarom zeggen de cijfertjes niet wat ik voel. De longfoto zei het wel. Er zat een ontsteking. De dienstdoende arts in overleg met mijn eigen longarts. De longarts wist na 2 zinnen genoeg. Ik mocht blijven. Dat bloed ophoesten en gewichtsverlies beviel haar niet.
helaas was er in Dekkerswald geen plek , dus op naar de fabriek die UMC St. Radboud genoemd word.
Na overleg met de interventie radioloog is besloten te emboliseren ( de bloedende vaatjes dicht te maken).
Alleen al van het woord krijg ik de kriebels. brrrr...
Sommige zeggen het valt mee. andere zeggen het is een drama.
Laat het alsjeblieft mee vallen.
Afwachten maar, meer kan ik toch niet doen. Al ben ik al 2 dagen super zenuwachtig.